संधी लेबल असलेली पोस्ट दाखवित आहे. सर्व पोस्ट्‍स दर्शवा
संधी लेबल असलेली पोस्ट दाखवित आहे. सर्व पोस्ट्‍स दर्शवा

रविवार, १७ ऑक्टोबर, २०२१

संधी - स्वरसंधी

 मराठी व्याकरण 

संधी - स्वरसंधी

पूर्वज्ञान :

           संधींचा अभ्यास करताना मराठीतील वर्णमालेतील स्वर व व्यंजन यांची ओळख असणे आवश्यक आहे.

संधी

संधी होताना पहिल्या शब्दातील शेवटचा वर्ण व दुसऱ्या शब्दातील पहिला वर्ण हे एकमेकांमध्ये मिसळतात व त्या दोहोंबद्दल एक वर्ण तयार होतो. अशा दोन वर्णांच्या एकमेकांमध्ये एकत्र मिसळण्याच्या प्रकारास 'संधी' असे म्हणतात.

संधींचे प्रकार

स्वरसंधी :- स्वर + स्वर 

           एकमेकांशेजारी येणारे वर्ण हे जर स्वराने जोडले असतील तर त्यांना स्वरसंधी असे म्हणतात.

उदा. कवि + ईश्वर = (इ + ई = ई) = कवीश्वर.

व्यंजनसंधी :- 

व्यंजन + व्यंजन किंवा व्यंजन + स्वर 

        एकमेकांशेजारी येणाऱ्या या दोन वर्णापैकी दोन्ही वर्ण व्यंजने असतील किंवा पहिला वर्ण व्यंजन व दुसरा वर्ण स्वर असेल तर त्याला व्यंजनसंधी असे म्हणतात. 

उदा. 

सत् + जन = (तू + ज्) = सज्जन,

चित् + आनंद = (त् + आ) = चिदानंद


विसर्गसंधी

विसर्ग व्यंजन किंवा विसर्ग + स्वर 

           एकत्र येणाऱ्या वर्णातील पहिला विसर्ग व दुसरा वर्ण व्यंजन किंवा स्वर असेल तेव्हा त्यास विसर्गसंधी असे म्हणतात. 

उदा. 

तपः + धन = तपोधन (विसर्ग + ध्)

दु: + आत्मा = दुरात्मा = (विसर्ग आ)


स्वरसंधी :-

(१) सजातीय स्वरसंधी :-

पहिल्या शब्दाचा शेवटचा वर्ण 'र्हस्व' स्वर किंवा 'दीर्घ' स्वर असल्यास व दुसऱ्या शब्दाचा पहिला अक्षराचा स्वर हा त्याच प्रकारचा स्वर 'हस्व' स्वर किंवा 'दीर्घ' स्वर असल्यास त्या दोघांतून निर्माण होणारा स्वर त्याच जातीतील एकच दीर्घ स्वर असतो तो सजातीय स्वर संधी होय. 

        1.    र्‍हस्व  + र्‍हस्व = दीर्घ

2.    र्‍हस्व + दीर्घ = दीर्घ

        3.    दीर्घ + र्‍हस्व = दीर्घ

उदा.

पोटशब्द       एकत्र येणारे स्वर      जोडशब्द

१) सूर्य + अस्त = (अ + अ = आ) = सूर्यास्त

२) देव + आलय = (अ + आ = आ) = देवालय

३) विद्या + अर्थी = (आ + अ = आ) = विद्यार्थी

४) महिला + आश्रम =(आ + आ = आ)= महिलाश्रम

५) मुनि + इच्छा = (इ + इ = ई) = मुनीच्छा 

६) गिरि + ईश = (इ + ई = ई) = गिरीश

७) मही + ईश = (ई + ई = ई) = महीश

८) गुरु + उपदेश = (उ + उ = ऊ) = गुरुपदे

९) भू + उद्धार = (ऊ + उ = ऊ) = भूद्धार


(२) गुणादेश

१) 'अ' किंवा 'आ' यांच्यापुढे 'इ' किंवा 'ई' आल्यास त्या दोहोंऐवजी 'ए' येतो.

उदा.

पोटशब्द       एकत्र येणारे स्वर      जोडशब्द

ईश्वर इच्छा = (अ + इ = ए) = ईश्वरेच्छा

गण ईश = (अ + ई = ए) = गणेश

उमा ईश = (आ + ई = ए) = उमेश

२) 'अ' किंवा 'आ' यांच्यापुढे 'उ' किंवा 'ऊ' आल्यास 'ओ' येतो.

उदा.

पोटशब्द       एकत्र येणारे स्वर      जोडशब्द

चंद्र + उदय = अ + उ =ओ चंद्रोदय

महा+ उत्सव = आ + उ =ओ महोत्सव

३) 'अ' किंवा 'आ' यांच्यापुढे 'ऋ' आल्यास त्या दोहोंऐवजी अर् येतो.

उदा.

पोटशब्द       एकत्र येणारे स्वर      जोडशब्द

देव + ऋषी = अ + ऋ = अर्  देवर्षी

महा+ ऋषी = आ + ऋ = अर  महर्षी


३) वृद्ध्यादेश

१) पहिल्या शब्दातील शेवटच्या अक्षरात 'अ' किंवा 'आ' स्वर आले व त्यापुढे दुसर्‍या शब्दात पहिले अक्षर 'ए', 'ऐ' असे वर्ण आले असता 'ऐ' हा स्वर तयार होतो.

उदा. 

पोटशब्द         स्वर व संधी       जोडशब्द

एक + एक = (अ + ए = ऐ) = एकैक

मत + ऐक्य = (अ + ऐ = ऐ) = मतैक्य

प्रजा + ऐक्य = (आ + ऐ = ऐ)  = प्रजैक्य

सदा + एव = (आ+ ए = ऐ) = सदैव


२) पहिल्या शब्दातील शेवटच्या अक्षरात 'अ' किंवा 'आ' स्वर आले व त्यापुढे दुसर्‍या शब्दात पहिले अक्षर या स्वरापुढे 'ओ' किंवा 'औ' हे स्वर आल्यास त्या दोहोंबद्दल 'औ' हा स्वर येतो.

उदा. 

पोटशब्द         स्वर व संधी       जोडशब्द

जल + ओघ = (अ +ओ = औ) = जलौघ

गंगा +ओघ = (आ + ओ = औ) = गंगौघ


४) यणादेश :-

 'इ', 'उ' व 'ऋ' यांबद्दल अनुक्रमे 'य', 'व', 'र्' असे आदेश होतात. त्यांना 'यणादेश' (यण् + आदेश) असे म्हणतात. 

१) पहिल्या शब्दाच्या शेवटच्या अक्षरात 'इ' स्वर असेल व दुसऱ्या शब्दाच्या पहिल्या अक्षरात त्याच प्रकारचा दीर्घ विजातीय स्वर 'ई' आला तर त्या दोहों (इ+ई) बदल 'य 'हा वर्ण येतो व दुसऱ्या शब्दाच्या पहिल्या अक्षरातील स्वर मिसळतो. 

उदा.

पोटशब्द       स्वर व संधी           जोडशब्द

१) प्रीती + अर्थ = (इ+अ=य् +अ=य) = प्रीत्यर्थ

२) इति + आदी = (इ+आ=य्+आ=या) = इत्यादी

३) अति + उत्तम = (इ+उ=य्+उ=यु) = अत्युत्तम

४) प्रति + एम = (इ+ए=यू+ए=ये) = प्रत्येक


२) पहिल्या शब्दाच्या शेवटच्या अक्षरात 'उ' असेल व दुसऱ्या शब्दाच्या पहिल्या अक्षरात त्याच प्रकारच्या दीर्घ विजातीय स्वर 'ऊ' आला त्या दोहों (उ+ऊ) बदल 'व' हा वर्ण येतो व दुसऱ्या शब्दाच्या पहिल्या अक्षरातील स्वर मिसळतो.

उदा.

१) मनु + अंतर = (उ + अ = व् + अ = व) = मन्वंतर

२) सु+ अल्प = (उ + अ = व् + अ = व)= स्वल्प


३) पहिल्या शब्दाच्या शेवटच्या अक्षरात 'ऋ' असेल तर त्याचा 'र' वर्ण होतो व दुसऱ्या शब्दाच्या पहिल्या शब्दातील स्वर मिसळतो.

१) पितृ + आज्ञा = (ऋ + आ + आ = रा) = पित्राज्ञा


(५) संप्रसारण :- 

पहिल्या शब्दाच्या शेवटची अक्षरे य, व, र् वर्ण असतील तर  'य' यांच्याबद्दल 'इ', 'व' यांच्याबद्दल 'उ', 'र्' यांच्याबद्दल 'ऋ' आल्यास त्याला 'संप्रसारण' म्हणतात.

 उदा. 

१) येथे = इथे, 

२) नव = नऊ, 

३) गायी = गाई. 

४) सोयी = सोई.


(६) पहिल्या शब्दाच्या शेवटी 'ए', 'ऐ', 'ओ', 'औ' हे स्वर आले तर दुसऱ्या शब्दाच्या पहिल्या अक्षरात 'अ', 'ई' हे स्वर आले तर त्याबद्दल 'अय', 'आय', 'अवी', 'आवि' असे वर्ण येतात.

उदा. 

पोटशब्द       स्वर व संधी           जोडशब्द

ने + अन  = (ए + अ = अय् +अ = अय) = नयन

गै + अन = (ए + अ = आय् + अ = आय) = गायन

गो + ईश्वर = (ओ + ई = अव् + ई = अवी) = गवीश्वर

नौ + इक = (औ + ई = आव् + इ = आवि) = नाविक


Next post  :  मराठी व्याकरण - समास 

शनिवार, १६ ऑक्टोबर, २०२१

संधी - विसर्गसंधी

 मराठी व्याकरण 

 संधी - विसर्गसंधी

         'विसर्ग' हा स्वतंत्र स्वर नसून तो 'स्वरादी' आहे त्यामुळे कोणत्या तरी स्वरानंतर तो येतो. 

          विसर्गसंधी मध्ये एकत्र येणाऱ्या वर्णातील पहिला वर्ण विसर्ग व दुसरा वर्ण व्यंजन किंवा स्वर असतो तेव्हा त्याला विसर्गसंधी असे म्हणतात.

प्रकार व नियम 

(१) विसर्ग उकार संधी

पोटशब्द एकत्र येणारे स्वर, विसर्ग व संधी

शब्दांमध्ये, शेवटी विसर्गाच्या मागे 'अ' हा स्वर आला असता (अविसर्ग = अः) दुसऱ्या शब्दातील पहिला वर्ण मृदू व्यंजन आला त्यामुळे विसर्गाचा 'उ' झाला  व तो मागील 'अ' मध्ये मिसळून. (अ+उ =ओ) त्याचा 'ओ' स्वर होऊन तो त्यातील व्यंजनामध्ये मिसळतो.

उदा. 

पोट शब्द               संधी                   जोडशब्द

१) यश: + धन = 

   श + अ + : + धन + श् + ओ + धन = यशोधन

२) मनः+रंजन = 

  न् + अ + : + रंजन = न् + ओ + रजन = मनोरंजन

३) अधः वंदन =

  ध् + अ + : +  वदन = ध् + ओ + वंदन = अधोवंदन

४) तेजः + निधी 

  ज् + अ + : + निधी = ज् + ओ + निधी = तेजोनिधी


(२) 'विसर्ग-र-संधी'

विसर्गाच्या मागे 'अ', 'आ' खेरीज कोणताही स्वर आला व पुढे मृदू वर्ण असेल तर या ठिकाणी विसर्गाचा 'र' होऊन तो पुढील वर्णात मिसळतो.

उदा. 

पोट शब्द           संधी             जोडशब्द

१) निः + अंतर

    (न) + इ + : + अं = नि + रं  = निरंतर

२) दुःजन 

   (द्) + उ + : + जन = (दु) + ज = दुर्जन

४) बहिः + अंग 

    (ह्) + इ + : + अं= (हि)+रं = बहिरंग

मात्र

       'विसर्ग-र-संधी'च्या नियमाप्रमाणे विसर्गाचा 'र' झाला पण दुसर्‍या शब्दाचे पहिले अक्षर सुध्दा 'र' हा वर्ण आल्यास त्या 'र' चा लोप होतो व त्याच्यामागील स्वर र्व्हस्व असल्यास दीर्घ होतो.

उदा. 

१) निः + रस = नि: + र्रस = नीरस,

२) निः + रख = निः + र्रव= नीरव


(३) पहिल्या शब्दाच्या शेवटी 'स' येतो व दुसर्‍या शब्दाचे पहिले अक्षर कोणतेही व्यंजन आल्यास 'स्' चा विसर्ग होतो.

उदा. 

१) मनस् + पटल = मनःपटल 

२) तेजस् + कण = तेजःकण


(४)  पहिल्या शब्दाच्या शेवटी 'र' येऊन व दुसर्‍या शब्दाचे पहिले अक्षर कठोर व्यंजन आल्यास त्या 'र' चा विसर्ग होतो.

उदा. 

१) अंतर् + करण = अंतःकरण

२) चतुर् + सूत्री = चतु:सूत्री 


(५) पहिल्या शब्दाच्या शेवटी विसर्गाच्या ऐवजी ' र्' आला व त्याच्या मागे 'अ' स्वर असल्यास व दुसर्‍या शब्दाचे पहिले अक्षर मृदू वर्ण आल्यास तो 'र' तसाच राहतो.

उदा. 

१) पुनर् + जन्म  = पुनर्जन्म

२) अंतर् + आत्मा = अंतरात्मा


(६) पहिल्या शब्दाच्या शेवटी विसर्गाच्या मागे 'अ' हा स्वर असेल व  दुसर्‍या शब्दाच्यापुढे क, ख, प, फ यांपैकी एखादे व्यंजन आले तर विसर्ग कायम राहतो. 

उदा. 

१) प्रातः + काल  = प्रातःकाल

२) तेज: + पुंज = तेज:पुंज

मात्र

पहिल्या शब्दाच्या शेवटी विसर्गाच्या मागे 'अ' हा स्वर असेल व   व दुसर्‍या शब्दाच्यापुढे अन्य स्वर आला तर विसर्ग लोप पावतो.

उदा. 

१) अतः + एव = अतएव

२) इत: + उत्तर = इतउत्तर


(७) पहिल्या शब्दाच्या शेवटी विसर्गाच्या मागे 'इ' किंवा 'उ' असेल व दुसर्‍या शब्दाचे पहिले अक्षर क, ख, प, फ यांपैकी कोणताही वर्ण आल्यास विसर्गाचा 'ष' होतो.

उदा. 

१) निः + कारण = निष्कारण

२) निः + पाप = निष्पाप

३) दु: + परिणाम = दुष्परिणाम

४) दुः + कृत्य = दुष्कृत्य

५) दु: + कीर्ती = दुष्कीर्ती

६) बहि: + कृत = बहिष्कृत

 (अपवाद- दुः + ख =  दुःख, निः + पक्ष = निःपक्ष) 


(८) पहिल्या शब्दाच्या शेवटी विसर्ग असतो व दुसऱ्या शब्दाचे पहिले अक्षर 'च्', 'छ्' असेल तर विसर्गाचा 'श्' होतो आणि 'त्', 'थ्' आल्यास विसर्गाचा 'स' होतो.

उदा. 

१) निः + चल = निश्चल

२) दुः + चिन्ह = दुश्चिन्ह

३) मनः + ताप = मनस्ताप

४) निः + तेज = निस्तेज


(९) पहिल्या शब्दाच्या शेवटी विसर्गा असतो व पुढे दुसऱ्या शब्दाचे पहिले अक्षर 'श', 'स्' आल्यास विसर्ग विकल्पाने कायम राहतो; किंवा लोप पावतो. 

उदा. 

१) दुः + शासन = दुःशासन (दुश्शासन)

२) निः + संदेह = निःसंदेह (निस्संदेह)


मराठीचे विशेष संधी

१) पूर्वरूप संधी 

               दोन स्वर एकापुढे एक आले असता त्यांतील पहिला शब्दातील स्वर (= पूर्व स्वर) न बदलता तसाच राहतो व दूसर्या शब्दातील स्वर लोप पावतो.

उदा. 

१. काही + असा = काहीसा,

२. खिडकी + आत = खिडकीत

३. किती + एक = कितीक

४. केले + असे = केलेसे

५. नदी + आत = नदीत

६. लाडू + आत = लाडूत


२) पररूप संधी 

                जेव्हा पहिल्या शब्दातील शेवटचा स्वर लोप पावतो व दुसर्‍या शब्दातील स्वर (= पर स्वर) कायम राहतो.

उदा. 

१. घर + ई = घरी

२. घाम + ओळे = घामोळे

३. एक + एक = एकेक,

४. न + उमजे = नुमजे,

५. कर + उन = करून

६. सांग + एन = सांगेन


३) दीर्घ स्वरापुढे येणाऱ्या स्वराचा मागील स्वराशी बहुतकरून संधी होत नाही.

उदा.

१. जा + ऊन = जाऊन

२. घे + ईल = घेईल

३. हो + ऊ = होऊ


४) 'ही' या शब्दयोगी अव्ययाचा संख्याविशेषणाशी दोन प्रकारांनी संधी होतो.

(अ) 'ह' चा लोप न होता जसे - दोन + ही दोन्ही 

(तिन्ही, चार्ही)

(ब) 'ह' चा लोप होऊन जसे - दोन + ही = दोनी

(तिनी, चारी)


५) 'अनुरूप', 'अनुसार' यांसारखे शब्द जोडताना मागील शब्दाचे सामान्यरूप होऊन मग पूर्वरूप संधी होतो.

उदा. 

१. गरज + अनुरूप = गरजेनुरूप, 

२. पद्धती + अनुसार = पद्धतीनुसार


(६) संधी हे तत्सम शब्दांत होतात. तरीही बोलण्याच्या ओघात मराठीत काही शब्द एकमेकांत मिसळून नवीन रूपे तयार होतात.

उदा. 

१. येतो + आहे = येतोहे, येतोय

२. गेली + आहे= गेलीहे, गेलीय 

३. बसला + आहात = बसलाहात = बसलात

शुक्रवार, १५ ऑक्टोबर, २०२१

संधी - व्यंजनसंधी

 मराठी व्याकरण 

संधी - व्यंजनसंधी 

               व्यंजनसंधी प्रकारामध्ये जवळ येणाऱ्या शब्दांतील दोन वर्णांपैकी दोन्ही व्यंजने असतील किंवा पहिला वर्ण व्यंजन व दुसरा वर्ण स्वर असेल तेव्हा त्याला व्यंजनसंधी असे म्हणतात. 

व्यंजन + व्यंजन 

व्यंजन + स्वर 

व्यंजनसंधी संबंधीचे नियम

(१) प्रथम व्यंजन संधी

पहिल्या शब्दाचा शेवटचा वर्ण हा पहिल्या पाच वर्गांपैकी अनुनासिकाशिवाय असणारे व्यंजन असते (क, ख, ग, घ, च, छ, ज, झ, ट, ठ, ड, ढ, त, थ, द, ध, प, फ, ब, भ) व दुसऱ्या शब्दातील पहिला वर्ण कठोर व्यंजन असते, (क, ख, च, छ, ट, ठ, त, थ, प, फ) संधी होताना पहिल्या व्यंजनाच्या ठिकाणी त्याच्याच वर्गातील पहिले कठोर व्यंजन (क, च, ट, त, प) येऊन संधी झाला आहे.

शेवटचे अक्षर पहिल्या पाच वर्गातील अनुनासिकाशिवाय वर्ण + पहिले अक्षर कठोर वर्ण = त्याच वर्गातील पहिले कठोर व्यंजन

पोट शब्द                          संधी                   जोडशब्द

विपद् + काल   =    द् + क् = त् + क् = त्क     विपत्काल

वाग् + पती      =    ग् + प् = क् + प् = क्प      वाक्पती 

वाग् + ताडन   =     ग् + त् = क् + त् = क्त       वाक्ताडन

षड् + शास्त्र    =    ड् + श् = ट् + श् = ट्श       षट्शास्त्र 

क्षुघ् + पिपासा  =  ध् + प् = त् + प् = त्प         क्षुत्पिपासा


(२) तृतीय-व्यंजन संधी  

पहिल्या शब्दाचा शेवटचा वर्ण पहिल्या पाच वर्गांतील कठोर (क, ख, च, छ, ट, ठ, त, थ, प, फ)  वर्ण असेल व त्याच्यापुढे पुढील शब्दातील पहिला वर्ण अनुनासिकाशिवाय स्वर (अ, आ, इ, ई, उ, ऊ, ए, ऐ, ओ, औ) किंवा मृदू व्यंजन (ग, घ, ज, झ, ड, ढ, द, ध, ब, भ)  आले तर संधी होताना पहिल्या व्यंजनाच्या जागी त्याच वर्गातील तिसरे व्यंजन (ग, ज,  ड,  द, ब) येऊन संधी होतो.

शेवटचे अक्षर कठोर वर्ण + पहिले अक्षर स्वर किंवा मृदू व्यसन = तिसरे व्यंजन

पोट शब्द                           संधी                   जोडशब्द

वाक् + ईश्वरी           क् + ई = ग् + ई = गी         वागीश्वरी

वाक् + विहार          क् + व् = ग् + व् =ग्व          वाग्विहार

षट् + रिपू               ट् + र् = ड् + र = ड्र             षड्रिपू

सत् + आचार         तू + आ = द् + आ = दा         सदाचार

अच् + आदी           च् + आ = ज् + आ = जा      आजादी 

 अप् + ज               प् +  ज् =  ब् + ज् = ब्ज       अब्ज


(३) 'अनुनासिक संधी' 

पहिल्या शब्दाचा शेवटचा वर्ण हा पहिल्या पाच वर्गांतील कोणतेही व्यंजन (क, ख, ग, घ, च, छ, ज, झ, ट, ठ, ड, ढ, त, थ, द, ध, प, फ, ब, भ) असेल व दुसऱ्या शब्दाचा पहिला वर्ण अनुनासिक (ङ, ञ, ण, न, म) आल्यास पहिल्या शब्दाच्या व्यंजनाबद्दल त्याच्याच वर्गातील अनुनासिक व्यंजन (ङ, ञ, ण, न, म) येऊन संधी होतो. 

पोट शब्द                   संधी                   जोडशब्द

वाक् + निश्चय     क + नू = ङ् + न्         वाङनिश्चय

षट् + मास         ट् + म् = ण् + म          षण्मास

जगत् + नाथ      त् + न् =न् + न्            जगन्नाथ

सत् + मती        त् + म् = न्                  सन्मती


(४) त या व्यंजन पुढे च, छ, ज, झ, ट, ठ, ल, श, आल्यास खलील प्रमाणे बदल होतात

(१) च् छ् आल्यास त् बदल च्  होतो. 

सत् + चरित्र =    त् +  च् = च् + च्      =   सत्चरित्र

उत् + छेद   =     त् + छ् = च् + छ्    =     उच्छेद

(२) ज् झ् आल्यास त्  बदल ज्  होतो. 

सत् + जन     =    त् + ज् = ज् + ज्     =     सज्जन

(३) ट् ठ् आल्यास त् बद्दल ट् होतो. 

तत् + टीका    =    त् + ट्  =  ट् + ट्   =     तट्टीका

(४) ल् आल्यास त्  बद्दल ल् होतो. 

उत् + लंघन   =    त् + ल्  = ल्  + ल्   =    उल्लंघन

(५) श् आल्यास त् बद्दल च् होतो व श् बदल छ् होतो.

सत् + शिष्य।   =     त् + श् = च् + छ्    =   सच्छिष्य


(५) पहिल्या शब्दातील शेवटचा वर्ण 'म्' असेल आणि त्याच्या पुढील शब्दातील पहिले अक्षर स्वर आल्यास तो स्वर मागील 'म्' मध्ये मिसळून जातो.

सम् + आचार= समाचार

तसेच पुढील शब्दातील पहिले अक्षर व्यंजन 'म्' आल्यास मागील अक्षरावर अनुस्वार येतो.

सम् +  गती = संगती


(६) दुसऱ्या शब्दातील शेवटचा वर्ण 'छ्' असेल व त्यापूर्वी शब्दात शेवटचे अक्षर र्हस्व स्वर असेल तर त्या दोहोंमध्ये 'च्' हा वर्ण येतो.

रत्न छाया = रत्नच्छाया

शब्द + छल = शब्दच्छल

सामाजिक व राजकीय चळवळी इयत्ता १० वी विषय राज्यशास्त्र

  सामाजिक व राजकीय चळवळी ‘चळवळी’ का ? 1 समाजातल्या सर्वच व्यक्तींना राजकीय पक्षात सहभागी होऊन सार्वजनिक हितासाठी काही करणे शक्य असतेच अस...